Ne gerek vardı şimdi yeniden hatırlamaya?
Ne gerek vardı eski güzel şeyleri hatırlayıp yeniden özlem duymaya?
Ne gerek vardı onun sana daha fazla ihtiyaç duyduğunu bildiğin halde bunun tam tersiymiş gibi göstermeye......
Soruyorum şimdi kendime ne gerek vardı?
Ona hala aşık mısın diye sordukların da evet aşığım diyemiyorum. Peki nefret ediyor musun diye sorduklarında buna da evet cevabını veremiyorum. Öyleyse ne oluyor? Ona ihtiyaç duyuyorum bu bir gerçek. Ama şunu da biliyorum yeniden olsa acı devam edecek, hiç bir şey düzelmeyecek, çevredeki insanlar bana yeniden hata yaptığımı söyleyip duracak. Peki benim onu özlediğim gerçeği ne olacak. Hayır O'na artık aşık değilim. Yemin ederim! Sadece özlüyorum. Yaptığım iyiliklerin hiç biri gözümde yok, tabii bir yandan ''boşamıydı?'' diye sormadanda edemiyorum kendi kendime. Bir yandan pişmanlık duyuyorum keşke hiç karşıma çıkmasaydı diye, diğer yandanda aşkın ne olduğunu böylece öğrendim, artık ne hissettiğinizi biliyorum diyebiliyorum. Birine gerçekten sarılıp uyumanın, sabah onunla uyanmanın verdiği mutluluğun, beraber hayatı paylaşmanın (kısa süreliğini de olsa), benim gibi aşka inanmayan insanların bile bu hale düşebileceğini artık biliyorum. Şimdi sorduğumda ben hala aşık mıyım, verdiğim cevap hayır değilim!!!!! Değilim çünkü acı istemiyorum! Değilim çünkü daha fazla yalan istemiyorum! DEĞİLİM! Değil mi?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder